طرح ساخت پروتز عصبی
طرح پروتز
مختصری از طرح ساخت پروتز یا تراشه عصبی برای ایجاد توانایی راه رفتن در افراد معلول
استفاده از تکنولوژی عصبی برای ايجاد حرکت های ايستادن و گام برداشتن در افراد فلج ms cp پروتز عصبی يک سيستم ميکروالکترونيکی با تراشه ريز پردازنده ای است که بر اساس مکانيزم مغز انسان در ايجاد و کنترل حرکت عمل می کند مهمترين ويژگی پروتز عصبی اين است که حرکت را در عضو فلج به نحو طبيعی ايجاد می کند به همان صورت که سيستم عصبی مرکزی انسان، حرکت را در يک عضو ايجاد می کند.
پروتزهای عصبی در بيماران که دچار اختلالات حرکتی ناشی از Cp, MS و... هستند در حال گسترش است که اميدوار هستيم به زودی شاهد کاربرد گسترده نتايج اين فعاليتهای تحقيقاتی باشيم.
مشابه سيستم مذکور در ، کشور آمريکا طراحی شده است که قادر به استفاده از اين تکنولوژی پيشرفته برای ايجاد حرکت در بيماران ضايعه نخاعی هست وفقط در کلنیک مورد استفاده قرار میگیرد تفاوت عمده طرح من با طرح ساخته شده در امریکا این است که سیستم ساخته شده در امریکا سطحی است یعنی بروی سطح بدن قرار میگیرد وافراد مختلفی میتوانند از یکیش استفاده کنند وتا زمانی که این سیستم به انها وصل هست قادر به حرکتند ولی طرح که من میخام ارائه کنم ریز پرداز یا تراشه عصبی هست در داخل بدن قرار میگیرد
برای اين که یک بیمار ms یا cp و... بيماران بتوانند گام بردارند اين سيستم بايد همراه آنها باشد زيرا اين پروتز عصبی کار مغز را برای ايجاد حرکت انجام می دهد، بنابراين برای ايجاد اين حرکت نياز به اين پروتز عصبی می باشد. انشاالله
نحوه قرارگيری پروتز عصبی: اين نوع پروتزها به طوری باید طراحی شود که الکترودهای ان را بتوان بدون هر گونه عوارضی در محلی از عضو ویا ناحیه اسیب دیده مغز ونخاع صدمه دیده قرار بگيرند که بتواند پیامهایی که از مغز به بصل النخاع وارد میشود وتوسط نورنهای عصبی که اسیب دیده ونمیتواند کار خودرا به طور طبیعی انجام دهد این پروتز بتوان رابطی بباشد برای انتقال پیامهایی که از مغز به به کلیه اندام بدن باشد .
پروتزهای عصبی به عنوان يک روش بالقوه موثر برای ايجاد حرکت در اندام فلج افراد دچار ضايعه نخاعی و يا ضايعه مغزی و رفع اختلالات حرکتی ام . اس، CP و STROKE مطرح است و در محيط های تحقيقاتی - کلينيکی برای ايجاد حرکت در اندام فوقانی ( بستن و باز کردن پنجه دست و کنترل دست آرنج و شانه ) و اندام تحتانی ( ايستادن، گام برداشتن ، رفع افتادگی مچ پا ) به کار می رود.
یکی از مهمترين ويژگی طرح سيستم تراشه یا پروتز، قابليت برنامه ريزی حرکتی آن باید باشد که امکان استفاده از آن را برای افراد ضايعه نخاعی مختلف با وضعيت فيزيولوژيکی مختلف فراهم کند. قابليت برنامه ريزی حرکتی سيستم بر گرفته از قابليت برنامه ريزی حرکتی قشر حرکتی مغز انسان (Motor Planning) باید باشد.
یکی دیگر از ویژگی پروتز عصبی یا تراشه عصبی این است که باید به گونه ای طراحی شود که حرکت را در عضو فلج به نحو طبیعی ایجاد کند به همان صورت که سیستم عصبی مرکزی انسان، حرکت را در یک عضو ایجاد می کند
طرح ساخت یک پروتز عصبی یا تراشه عصبی که ارتباط میان سلول مغز و تراشه سیلیکونی را کنترل می کند
را در اتصال دادن سلول های مغزی به یک تراشه سیلیکونی طراحی شده که به آنها اجازه بدهد ارتباطات میان بافت زنده و یک ابزار الکترونیکی را بشنود، اعلام میکنم Biomedical Microdevices
دوربينهاي قرصي در چند سال گذشته خود را به عنوان يک ابزار تشخيصي اوليه براي رودهي کوچک معرفي کردهاند. با اين وجود اين سيستمها محدوديتهاي زيادي دارند که «آزمايشگاه طراحی پزشکی و الکترومکانیکی» با ساخت کپسول رباتيک اندوسکوپي در اندازهي يک قرص به آنها پرداختهاند. يکي از محدوديتها ناتواني در کنترل فعال مکان اين رباتها است (مثلاً هدايت دوربين در جهت مورد نظر). محدوديت ديگر اندازهي آنها است که موجب لغزش و حرکت آنها به اطراف در رودهي بزرگ ميشود و در نتيجه تصاويري بازگردانده شده کاربرد کلينيکي کمي دارند. علاوه بر اينها، اين رباتها تاکنون قابليت انجام مستقيم اعمال درمانی يا گرفتن نمونههاي بايوپسي (biopsy) را نداشتهاند. گروه فوق در «وندربيلت» مشغول کار بر روي سيستمهايي هستند که بتوانند هر دو کار تشخيصي و مداخلهاي را براي کپسول رباتيک انجام دهند.
براي پرداختن به موضوعات تشخيصي، آنها با همکاري آزمايشگاه CRIM در ايتاليا، کپسول رباتيکي را ايجاد کردهاند که داراي پا است. آخرين نسخه از مجموعهاي از نمونههاي اوليه با ابعاد تجاري براي دوربينهاي قرصي مطابقت دارد (11 ميليمتر شعاع با 25 ميليمتر طول) و هم چنين قابل بلعيدن است. اين نمونه شامل 12 پا است که توسط دو موتور تحريک ميشوند.
